Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Work in progress: "Γάζα Είναι: Μονόλογοι από τη Γάζα"

«Μόνο η θάλασσα με βοηθάει να ονειρεύομαι. Όταν στέκομαι στην ακτή φαντάζομαι την Κύπρο, ένα ταξίδι στο Παρίσι, μία πτήση στη Ρώμη…»

Μαχμούτ, έτος γέννησης 1995

Μετά την παράσταση «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie», η εταιρεία Familia και η Μάνια Παπαδημητρίου παρουσιάζουν την παράσταση «Η ΓΑΖΑ ΕΙΝΑΙ… (Μονόλογοι από τη Γάζα)», σε παραγωγή του Θεάτρου «Επί Κολωνώ».

Σε πρώτο επαγγελματικό ανέβασμα, μια παράσταση βασισμένη στους μονολόγους παιδιών 13 εώς 17 ετών, που έζησαν τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στη Γάζα, το Δεκέμβριο του 2008 με Ιανουάριο 2009. Μονόλογοι που απασχόλησαν καθηγητές και μαθητές σε πάνω από 40 χώρες, και που παρουσιάστηκαν στις 29 Νοεμβρίου 2010, στη Γενική Συνέλευση ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, από μαθητές όλων αυτών των χωρών με σκοπό να δουν αυτοί που ορίζουν τις τύχες των λαών τι συμβαίνει στις ψυχές των παιδιών όταν καταπατώνται όλα τα άρθα των συνθηκών που οι ίδιοι έχουν υπογράψει. Η παράσταση περιέχει σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από την ιστορία της πολύπαθης Γάζας.

Μέσα σ’ ένα κλίμα οδύνης, οργής και ανησυχίας για τα δεινά που περιμένουν και τον Έλληνα πολίτη, πιστεύοντας ότι το θέατρο είναι ένα όπλο συνειδητοποίησης και αντίστασης, αλλά και τρόπος για να ερευνήσεις την αλήθεια, επιλέξαμε να ακούσουμε τις φωνές παιδιών που κάνουν θέατρο σε μία πολιορκημένη πόλη, γιατί ήμασταν και εμείς κάποτε παιδιά και τότε κάναμε θέατρο με θέμα την πολιορκία του Μεσολογγίου κάθε Μάρτιο. Πώς μπορούμε τώρα που κάτι τέτοιο γίνεται δίπλα μας να κάνουμε ότι δεν συμβαίνει; Πώς μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια τούς ανθρώπους που υποφέρουν όταν οι ίδιοι δεν είμαστε ικανοί ούτε να οργιστούμε αρκετά γι’ αυτό που τους συμβαίνει; Γιατί όπως λέει και Μπρεχτ:

«Πρώτα ήρθαν και συλλάβανε τους κομμουνιστές. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουνα κομμουνιστής.

Μετά ήρθαν για τους Εβραίους. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.

Μετά συλλάβανε τους εργάτες των συνδικάτων. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.

Μετά τους καθολικούς. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουν καθολικός.

Αλλά όταν ήρθαν να πιάσουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να μιλήσει.»

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου

Παίζουν: Μάρω Αγρίτη, Μάνος Καπερώνης, Αυγουστής Κούμουλος, Δανάη Παπουτσή, Δήμητρα Σύρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου